BLA@EN PROTEST

Nasetuvam nade`
vo tvojata prikazna.
Se prpelka{ vo `arta
na iljadagodi{nite ~inari,
za da potem sjae{
kako yvezda rodilka.

Me prokolnuva{,
gi zapretuva{ vo pepelta moite ~emeri,
me osuduva{ na radost, svetlina,
me prepu{ta{ na Sonceto.

Ottoga{, ne postojam.
Svetlinata gi zaslepi moite bukvi.
Muzata se rascveta i se isu{i.
Umrea moite pesni.

Ne sakam da pi{uvam za radosta
za qubovta.
Niv }e gi `iveam !