PUSTINA

Moja inspiracija e
stogodi{na su{a.
Pepelta moja ja bara
pepelta na svenatata ru`a.
Jas samo taka mo`am
da ja po~uvstvuvam
nejzinata, ve}e napatena du{a.

O, kolku prekrasna pepel !

[to da ka`am jas za mojata beda.
Vo krvta svoja imam i od pirej seme.
Proklet da e do`dot
{to }e padne vrz mene!
[to li me~eka ako iz’rtam?
\avol neka me zeme.